martes, 27 de septiembre de 2011

Anacos.

-Encanto!
-Sí?
-Estás ahí!
-Sí!
-ámote!
-E eu!
-Adeus.

Cando o 90% se vai no 0.001%....a droga alcanza velozmente a túa mente, seducíndoa...por pouco tempo.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------


-Dínnos diariamente que se facemos algo cun bó fin , por pouco que sexa, cun bó fin, xa nos podemos sentir orgullosos.
SHUT UP! BITCH!


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

É unha merda, pero é un avance...


------------------------------------------------------------------------------------------------------------
...e así todos os días son idénticos, deixano pasar as horas como se foran os anuncios que nos obligan a ver mentras agardamos que o noso programa preferido de comenzo. Volvo á casa tarde mentíndome e prometéndome que  mañá comezarei a poñerme serio, que me fago vello,  a quen vou enganar... seguirei sentado agardando un golpe da sorte...tarde ou cedo, tocaráme a mín...non?


lunes, 19 de septiembre de 2011

Querida Clara...

Acato un pequeno cambio no blogue...máis que nada para non olvidalo.
Cando as miñas paranoias non sexan (difícil de crer) suficientes para encher un tan pequeno recuncho da Rede, subirei un par de cancións, ou poemas, ou citas...ou o que eu queira, vale? Se estás aquí é para leer o que eu quero que leas, escoites o que quero que escoites, e vexas o que quero que vexas, (a pesar de non poder, e alégrome por elo, interferir no que ti penses ó respecto)
.
Aquí vai a de hoxe, non me puden resistir.
Onte non durmín por culpa de tela na testa..e non saía. 


                             


 
Querida Clara:
Cuando esta carta llegue a ti, ya no existiré. Y aunque mamá te explicará porqué no estoy, debes de saber, que he vivido hasta el último instante de mi vida con mucha honra y mucho orgullo, y siempre fiel a mi ideal. No fui un cobarde, no robé a nadie, luché sin tregua hasta el final. Y he muerto dando la cara al enemigo.

Si cien vidas tuviese, las cien daría por defender a la República. No creo que el Fascismo consiga vencer. Pero si la maldad de los falangistas pudiera más que la razón, no ayudes nunca a mis asesinos, no hay que tener consideración, que hoy no la tienen hacia nosotros. En algún momento podrás saber de todas las atrocidades que han cometido.
Solo te pido que cuides a mamá, a tus tíos y a tus abuelos. Y mira bien por tu hermano, no os peleéis y trata de ayudarle, y que él te ayude siempre.
Salud y felicidad, mi último pensamiento será para vosotros.
Te quiere: Papá
Nota: En la Guerra Civil entre 1936 y 1939, transitaron por todo el país miles de cartas de despedida de condenados a muerte por el ejército dirigido por Franco. De padre a hija, como en este caso, de hijos a padres, etc… Contra el Fascismo descubierto o más enmascarado en supuestas modernas, liberales y limpias Democracias. Esta carta es real.





martes, 13 de septiembre de 2011

sábado, 20 de agosto de 2011

Hooligan V.S. Filósofo.

Hooligans...despreciabéls. Abortos da natureza. Simios. Asquerosos. Infruhumanos.
Filósofos...idolatrados. Amados. Queridos. Perfectos. Pensadores. Leídos. Homes feitos e dereitos.

Irónico.

Mentras                            É


o                                      o


CHARLATÁN                HOOLIGAN



di                                         quen 




coñecer                                a


a                                          está


verdade.                              vivindo.



Sei o camiño!
(xa recollido)
Cara a felicidade sei chegar!
(xa a vivo)


Un fala, outro fai.




Zu atrapatu arte.

domingo, 14 de agosto de 2011

Contraliberdade libertaria .

, e ámote a ti tamén.
Ámovos, a todos.
Todos formades parte de mín.
Eu son liberdade.
Todos sodes liberdade.
Quérovos, para perder liberdade.
Ámovos a costa da miña liberdade.
Ámote liberdade.
Ámote Comodidade.
Ámote liberdade contraproducente, antilibertaria e a favor de sí mesma.


Un chiste de romanos.

-Dille unha liberdade a outra-
Ola, és liberdade?
-A outra responde-
Sí, e ti?
-ó que contesta-
Sí. ámasme? os dous somos liberdade.
-E amaronse. Amaban a liberdade, a costa dela.-

W  A R N I N G, you can't feel with precision!

Ironías da vida, como escribir en branco sobre un fondo, que inda que inda que agardas que sexa branco, é unha preciosa paisaxe. Merda.

martes, 5 de julio de 2011

P a r a n o i d .

Como se chama a película?
Ostroporosis ferrea, acompañada por noite de Nicotina.
Nin morto.
Dixome que che dixera.
Insensato.
Che, que gran home.
Idilico para unha noite transversal.
Odio. Odio. Odio. Odio
Narandunera Stalina!
Exacto!
Superior, Sincero, Sen nada.


Iniciación, parte 2.
Necesito...
Felicitar...
Raramente...
A
Humanos
Uversales
Máis
A
Ninfómanos
Asustadizos.
Sodes superiores.
,
,
,
,
Preguntaronme se me importaba.
Rín.
Operación Liberdade para as rás.
Ledo, morro.
Equipo
Traballador
Anti-lápices.
Reaparecer idílicamente mentras un señor aplaude. De onde saíches?
Incorrexible
Aceleradamente absurdo
Diariamente, suicidome escribindo estas chorradas.
Obtsuo fin. Horrible. ...

viernes, 1 de julio de 2011

Fuck.

Probas irrefutables.
Qué?  Non fixen nada.
Si, fixeches.
Non.
Sí.
Non.
Cheiras a *******.
Caeume.
A túa boca sabe a *******
Caín enriba delx, ca boca aberta.
Mentira.
Non.
A túa roupa hule a *******
Xa dixen que me caeu.
Eu teño probas.
Non.
Sí.
Non.
Bebéchela.
Non.
Serás castigado.