martes, 15 de noviembre de 2011

Tristes cousas ateriormente fermosas.

Tal vez sexa hoxe...
o día de hoxe,
na hora xusta,
na que non sabes apreciar.

H2O + gravidade.
Fermosura...antes.
Agora, a traves dun vidro...
duns ollos de vidro,
ti, non, non ti, dentro túa,
é rexeitado.

Pureza, deslizate,
Pureza, deslízate,
e chora, e chora...
porque todos choramos.
A través dun vidro faiche chorar,
de tristura,
A través dun velo faiche chorar,
de felicidade.

Prosperidade, e tristura.

Tristes Cousas Anteriormente Fermosas.
Unidevos baixo o nome do TCAF,
jodédeme a vida con lentitude, desfacendome,
e no Parlamento, de novo, outra vez,
sede vós.

Tristes Cousas Anteriormente Fermosas,
non merecedes nin o nome
polo seu fermoso apelativo,
Anteriormete...

Morrede
Tristes Cousas Anteriormete Fermosas
Desaparecede
Tristes Cousas Anteriormente Fermosas.
Ou morrerei eu.

domingo, 13 de noviembre de 2011

Treme, amigo, treme.

Atracción silenciosa, evacuada
sen querer.

Campos magnéticos de ganas,
de pracer.

Acheganse, con delicadeza, rozanse,
que terror.

Con velocidade, a man volta á cervexa,
a beber.

Frío
Frío
Frío

jueves, 3 de noviembre de 2011

Nós.

Ou tal vez Eu.
Non está tan claro,
a algún saíulle ben,
e non fun eu,
non, foi el.
El.
El, influenciado por Eu...
agora xa é Parte de Nós.

O mérito voa, amigos.
As oportunidades tamén.
Sentirse coma LittleCovas
Ir buscar polo mundo, o que xa está na Terra,
para convencer.

martes, 27 de septiembre de 2011

Anacos.

-Encanto!
-Sí?
-Estás ahí!
-Sí!
-ámote!
-E eu!
-Adeus.

Cando o 90% se vai no 0.001%....a droga alcanza velozmente a túa mente, seducíndoa...por pouco tempo.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------


-Dínnos diariamente que se facemos algo cun bó fin , por pouco que sexa, cun bó fin, xa nos podemos sentir orgullosos.
SHUT UP! BITCH!


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

É unha merda, pero é un avance...


------------------------------------------------------------------------------------------------------------
...e así todos os días son idénticos, deixano pasar as horas como se foran os anuncios que nos obligan a ver mentras agardamos que o noso programa preferido de comenzo. Volvo á casa tarde mentíndome e prometéndome que  mañá comezarei a poñerme serio, que me fago vello,  a quen vou enganar... seguirei sentado agardando un golpe da sorte...tarde ou cedo, tocaráme a mín...non?


lunes, 19 de septiembre de 2011

Querida Clara...

Acato un pequeno cambio no blogue...máis que nada para non olvidalo.
Cando as miñas paranoias non sexan (difícil de crer) suficientes para encher un tan pequeno recuncho da Rede, subirei un par de cancións, ou poemas, ou citas...ou o que eu queira, vale? Se estás aquí é para leer o que eu quero que leas, escoites o que quero que escoites, e vexas o que quero que vexas, (a pesar de non poder, e alégrome por elo, interferir no que ti penses ó respecto)
.
Aquí vai a de hoxe, non me puden resistir.
Onte non durmín por culpa de tela na testa..e non saía. 


                             


 
Querida Clara:
Cuando esta carta llegue a ti, ya no existiré. Y aunque mamá te explicará porqué no estoy, debes de saber, que he vivido hasta el último instante de mi vida con mucha honra y mucho orgullo, y siempre fiel a mi ideal. No fui un cobarde, no robé a nadie, luché sin tregua hasta el final. Y he muerto dando la cara al enemigo.

Si cien vidas tuviese, las cien daría por defender a la República. No creo que el Fascismo consiga vencer. Pero si la maldad de los falangistas pudiera más que la razón, no ayudes nunca a mis asesinos, no hay que tener consideración, que hoy no la tienen hacia nosotros. En algún momento podrás saber de todas las atrocidades que han cometido.
Solo te pido que cuides a mamá, a tus tíos y a tus abuelos. Y mira bien por tu hermano, no os peleéis y trata de ayudarle, y que él te ayude siempre.
Salud y felicidad, mi último pensamiento será para vosotros.
Te quiere: Papá
Nota: En la Guerra Civil entre 1936 y 1939, transitaron por todo el país miles de cartas de despedida de condenados a muerte por el ejército dirigido por Franco. De padre a hija, como en este caso, de hijos a padres, etc… Contra el Fascismo descubierto o más enmascarado en supuestas modernas, liberales y limpias Democracias. Esta carta es real.





martes, 13 de septiembre de 2011

sábado, 20 de agosto de 2011

Hooligan V.S. Filósofo.

Hooligans...despreciabéls. Abortos da natureza. Simios. Asquerosos. Infruhumanos.
Filósofos...idolatrados. Amados. Queridos. Perfectos. Pensadores. Leídos. Homes feitos e dereitos.

Irónico.

Mentras                            É


o                                      o


CHARLATÁN                HOOLIGAN



di                                         quen 




coñecer                                a


a                                          está


verdade.                              vivindo.



Sei o camiño!
(xa recollido)
Cara a felicidade sei chegar!
(xa a vivo)


Un fala, outro fai.




Zu atrapatu arte.